บทเพลง Tiến về Hà Nội หรือ ยาตราทัพเข้าสู่ฮานอย ของนักดนตรี Văn Cao (1923-1995) ประพันธ์ เมื่อปี 1949 ก่อนการปลดปล่อยนครหลวงฮานอยถึง 5 ปี แต่สามารถถ่ายทอดถึงบรรยากาศอันฮึกเหิมของนครหลวงยามกองกำลังปลดปล่อยเดินทัพสู่นครหลวงท่ามกลางการยืนรอต้อนรับอย่างอบอุ่นของชาวรุงฮานอย

บทเพลงมีทำนองร่วมสมัยและสนุกสนาน โดยการขับร้องของกลุ่ม 365 ที่ประกอบไปด้วยหนุ่ม 5 คน กำลังอาศัยอยู่ในไซ่ง่อน ซึ่งได้สื่อถึงวิถีชีวิต สภาพสังคมอุดมคติ และความมุ่งมั่นในการพัฒนาไซ่ง่อน (นครโฮจิมินห์) ให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น

นักดนตรี Quốc Trung ได้แต่งเพลงนี้ให้กับนักร้อง Uyên Linh โดยเฉพาะ ซึ่งเนื้อเพลงได้นำผู้ฟังเข้าสู่โลกแห่งความฝันและความทรงจำที่แสนงามในวัยเด็ก ความสุขเมื่อมีความรักและชีวิตในโลกกว้าง

บทเพลงบรรยายถึงบรรยากาศการฉลองเทศกาลสาร์ทไหว้พระจันทร์ที่คึกคักของเด็กๆเวียดนาม โดยเฉพาะการแห่โคมไฟอย่างสนุกสนาน

นับตั้งแต่กลางทศวรรษปี 1960 บทเพลง Nối vòng tay lớn หรือ มือประสานมือ ของนักดนตรีTrịnh Công Sơn (1939-2001) ได้กลายเป็นเพลงโหมรงกิจกรรมต่างๆของนักเรียนและนักศึกษาในภาคใต้เวียดนาม และเมื่อเวลา 15 น.ของวันที่ 30 เมษายน ปี 1975 ซึ่งเป็นวันปลดปล่อยภาคใต้รวมประเทศเป็นเอกภาพ พลงนี้ได้ดังขึ้นทางวิทยุบรรยากาศอันฮึกเหิมแห่งประวัติศาสตร์ของประชาชาติ เพลงมือประสานมือกล่าวถึงความปรารถนาของชาวเวียดนามในการรวมประเทศเป็นหนึ่งเดียว ./.

ท่านผู้ฟังที่เคารพ พบกันอีกเช่นเคยนะคะในรายการเพลงประจำเดือนกันยายน โดยในวันนี้ ทันเหวี่ยนจะเปิดเพลงที่ได้จัดอยู่ใน ๑๐ อันดับเพลงยอดฮิตของเดือนสิงหาคมจากการโหวตทางเอสเอ็มเอสของผู้ชมและผู้ฟัง และของคณะกรรมการตัดสิน

จากเพลง Giấc mơ thần tiên หรือ ความฝันในวัยใส นักดนตรี Nguyễn Hoàng Linh สามารถถ่ายทอดความทรงจำและความฝันในวัยเด็กไปยังผู้ฟังได้อย่างลึกซึ้ง ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะนักเรียนที่ต้องลาจากครูอาจารย์และเพื่อนๆเมื่อเรียนจบมัธยมปลาย

ในรายการเพลงประจำเดือนสิงหาคมวันนี้ ทันเหวี่ยนจะนำเพลงที่ได้จัดอยู่ในอันดับ ๑๐ เพลงยอดฮิตจากการโหวตทางเอสเอ็มเอสของผู้ชมผู้ฟังและคณะกรรมการตัดสินมาเปิด ให้ท่านรับฟังกันนะคะ

เพลง Nhớ về Hà Nội หรือ ฮานอยแห่งความคิดถึง ของนักดนตรี Hoàng Hiệp เป็นหนึ่งในบทเพลงที่โดดเด่นของวงการดนตรีเวียดนามในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 และเป็นเพลงเกี่ยวกับฮานอยที่มีชื่อเสียงมากที่สุดเพลงหนึ่ง ซึ่งถือเป็นเพลงอมตะ

เพลง "Ca ngợi Hồ Chủ tịch" หรือ สรรเสริญประธานโฮจิมินห์ ประพันธ์เมื่อปี 1947 โดยนักดนตรี Lưu Hữu Phước (1921-1989) ซึ่งเป็นนักดนตรีที่ได้รู้จักอย่างกว้างขวางไม่เฉพาะในวงนักประพันธ์ดนตรีเท่านั้น หากยังในประชาชนทุกคนของเวียดนามในศตวรรษที่ 20 เป็นบทเพลงสรรเสริญผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของประชาชาติเวียดนาม