ដំបូលផ្ទះជាច្រើនត្រូវបានប្រក់ក្បឿងទំនើប (រូបថត៖ VOV)

មកដល់ខេត្ត Ha Giang ភ្ញៀវទេសចរអាចប្រទះឃើញទិដ្ឋភាពទូទៅយ៉ាងងាយស្រួលនោះគឺផ្ទះឈើ ប្រមូលផ្តុំគ្នាទៅជាភូមិដ៏កក់ក្ដៅតាមស្រុកជាច្រើនដូចជា៖ Bac Quang, Quang Binh, Vi Xuyen, Hoang Su Phi, Bac Me, Xin Man…។ ជាមួយនឹងទំនៀមទំលាប់នៃការរស់នៅនិងការសម្របខ្លួនជាមួយធម្មជាតិ ការទប់ទល់នឹងការគំរាមកំហែងពីធម្មជាតិ ប្រជាជននៃក្រុមជនជាតិភាគតិចជាច្រើនបានគិតគូរដល់វិធីសាងសង់ផ្ទះឈើជាមួយនឹងវត្ថុធាតុដើមពីធម្មជាតិដែលមានស្រាប់ដូចជាឈើ ផ្តៅ ស្លឹកស្បូវ ជាដើម។ ផ្ទះប្រពៃណីរបស់ជនជាតិភាគតិច ជាពិសេសជនជាតិ Tay មានកម្ពស់ប្រហែល ២-២,២ម៉ែត្រពីដី ដែលអាចការពារពីការចូលលុកលុយសត្វព្រៃ ជាកន្លែងស្តុកអាហារ ហើយក៏ជាផ្ទះបិទជិតដោយមានផ្ទះបាយនៅខាងក្នុង ដែលងាយស្រួលផងនិងកក់ក្តៅផង។

ជីវភាពរស់នៅប្រែប្រួលពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ទោះបីជានៅតាមភូមិជាច្រើនក៏ដោយ ក៏យុវជនប្តូរមកសង់ផ្ទះជំនួសការជួសជុសផ្ទះឈើ។ ប្រការនេះមកពីហេតុផលមួយចំនួនដូចជា សម្ភារៈសម្រាប់សាងសង់ផ្ទះកាន់តែខ្វះខាត កម្មករតិច ហើយជាងចេះសាងសង់ផ្ទះឈើក៏មិនសូវមានទៀតឡើយ។

ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ នៅតាមភូមិជនជាតិភាគតិច ផ្ទះឈើនៅតែមានចំនួនភាគច្រើន ជាពិសេសភូមិរបស់ជនជាតិ Tay និងជនជាតិ Nung។ កន្លែងជាច្រើនដូចជាឃុំ Quang Minh, Vo Diem និង Kim Ngoc នៃស្រុក Bac Quang; ឃុំ Xuan Giang និង Bang Lang នៃស្រុក Quang Binh ចំនួនផ្ទះឈើស្រូបយក៧០-៩០% នៃចំនួនផ្ទះសរុបរបស់ប្រជាជន។ នៅភូមិ Lao Xa ឃុំ Sung La ស្រុក Dong Van នាពេលថ្មីៗនេះ មានផ្ទះថ្មីជាច្រើនដែលសាងសង់ឡើងតាមគំរូបរទេស បានធ្វើឲ្យសម្រស់ភូមិបុរាណកាន់តែក្រក់មើល។ ប្រឈមមុខនឹងស្ថានភាពជាក់ស្តែងទាំងនេះ អាជ្ញាធរតំបន់បានប្ដេជ្ញាចិត្តកសាងភូមិ Lao Xa ឱ្យឡើងតាមស្តង់ដារជនបទថ្មី ដោយហេតុនេះ អភិវឌ្ឍន៍ភូមិរ៉ែប្រាក់ឱ្យក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ទាក់ទាញនៅតំបន់ខ្ពង់រាបថ្ម Dong Van។

ផ្ទះឈើប្រណិតនៅខេត្ត Ha Giang (រូបថត៖ baodantoc.vn)

បច្ចុប្បន្ននៅឃុំ Sung La ដែលមានភូមិចំនួន១០នោះ មានតែភូមិ Lung Cam Tren នៅតែរក្សាបាននូវផ្នត់ផ្ទះប្រពៃណីនិងត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាភូមិទេសចរណ៍វប្បធម៌តាមសហគមន៍ ស្របតាមស្តង់ដារ OCOP អំពីទេសចរណ៍។ លោក La Mi Kha ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំ Sung La បានឲ្យដឹងថា៖ ដោយសារក្បឿងបុរាណលែងផលិត ហើយបើផលិតដោយដៃមានតម្លៃថ្លៃណាស់ ទើបអ្នកភូមិស្រុកបានឆ្លងដែនមកទិញដើម្បីប្រក់ដំបូលផ្ទះ។

“សម្រាប់ការរក្សាអត្តសញ្ញាណជាតិ ប្រជាជនមួយចំនួនដែលចង់សាងសង់ផ្ទះប្រកបដោយនិរន្តរភាព ពោលគឺគេបានសាងសង់តាមគំរូប្រទេសមិត្ត។ តាមនោះ ឃុំក៏បានចូលរួមឃោសនា ដើម្បីរក្សាអត្តសញ្ញាណជាតិ ប៉ុន្តែមិនអាចដោះស្រាយបានភ្លាមៗនោះទេ គឺគ្រាន់តែឃោសនាដើម្បីរក្សាអត្តសញ្ញាណ ដោយមិនសាងសង់តាមគំរូថ្មី ព្រោះភ្ញៀវទេសចរនៅតែចូលចិត្តផ្ទះបុរាណដែរ”។
ដើម្បីរក្សាអត្តសញ្ញាណជាតិ ខេត្ត Ha Giang មានកម្មវិធីលេខ ១៩៥៣ ដើម្បីជួយប្រជាជនក្នុងការអភិរក្ស ជួសជុលនិងថែរក្សាផ្ទះប្រពៃណី ដោយផ្តល់ជំនួយឧបត្ថម្ភសម្រាប់គ្រួសារមួយជាមធ្យមគឺ៦០លានដុង។ ភូមិមួយចំនួនបានអនុវត្តន៍យ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ក្លាយជាតំបន់ទេសចរណ៍គួរឲ្យទាក់ទាញ ដូចជាភូមិ Lung Cam Tren នៅឃុំ Sung La អញ្ជឹង។ យោងតាមលោក Nguyen Van Chinh អនុប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនស្រុក Dong Van៖ ថ្នាក់ដឹកនាំខេត្ត Ha Giang ក៏ដូចជាស្រុក Dong Van តែងតែយកចិត្តទុកដាក់លើបញ្ហាអភិរក្សផ្នត់ផ្ទះប្រពៃណី។
ផ្ទះឈើរបស់ជនជាតិ Tay នៅ Ha Giang (រូបថត៖ កាសែត Ha Giang)

“ប្រសិនបើមានគោលការណ៍ជួយឧបត្ថម្ភប្រជាជននៅខ្ពង់រាបថ្ម ជាដំបូងគឺក្បឿងផលិតក្នុងតំបន់ ព្រមទាំងសម្ភារធ្វើពីឈើ ព្រោះវាថ្លៃណាស់បើធ្វើក៏ត្រូវការលុយច្រើនដែរ។ បច្ចុប្បន្នមានស្រុកខ្ពង់រាបចំនួន ៤ ដែលមានគោលនយោបាយជួយឧបត្ថម្ភការថែរក្សានិងអភិរក្សផ្ទះប្រពៃណី ដើម្បីឲ្យភ្ញៀវទេសចរបានបទពិសោធន៍នៅពេលធ្វើដំណើរទេសចរណ៍”។

ក្នុងដំណើរជីវិតដ៏មមាញឹកកាន់តែខ្លាំង ការចំណាយពេលវេលាដើម្បីពិសោធជីវភាពប្រចាំថ្ងៃនៅក្នុងផ្ទះឈើប្រពៃណី បង្ហាញថា វាមានអត្ថន័យសំខាន់ណាស់ ជួយឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗមានស្មារតីក្នុងការរក្សានូវតម្លៃវប្បធម៌ប្រពៃណីជាតិបន្ថែមទៀត។ នៅកន្លែងជាច្រើន អាជ្ញាធរនិងសហគមន៍រួមគ្នាកសាងភូមិស្រុក ទៅជាភូមិវប្បធម៌ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ នាំមកនូវតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចនិងរួមចំណែកលើកតម្កើងតម្លៃវប្បធម៌ប្រពៃណី៕