(VOVworld) - ธรรมชาติได้ บันดาลให้เมืองเว้มีทัศนียภาพที่สวยสดงดงาม แต่ความดีเลิศของเมืองเว้จะอยู่ที่มรดกทางวัฒนธรรม มรดกนามธรรมและ รูปธรรมหลายอย่าง ซึ่งช่วยสร้างเอกลักษณ์เฉพาะของเมืองแห่งนี้
ที่เมืองเว้ นักท่องเที่ยวสามารถไปเยือนเขตท่องเที่ยวต่างๆ เช่น พระราชวังชั้นใน เขตโบราณสถานโดยรอบพระราชวังฯ รวมทั้งย่านเก่าแก่ แบกดั่ง จีลัง สถาปัตยกรรมทางพุทธศาสนา บ้านสวนและหมู่บ้านศิลปาชีพต่างๆ นอกจากนี้ นักท่องเที่ยวสามารถไปตลาดดงบาและเยือนวิหารฮวงซุ้ยกษัตริย์ราชวงศ์เหงวียนหลายแห่งในเขตชาญเมือง ชมการแสดงดนตรีชาววังเว้ ตลอดจนล่องแม่น้ำHuong-เฮือง หรือคนไทยเรียกกันว่าแม่น้ำหอมและฟังCa Hue –ศิลปะการร้องเพลงพื้นเมืองที่มีชื่อเสียงของชาวกรุงเก่า
![]() |
| แม่นํ้าเฮือง หรือ แม่นํ้าหอม |
ฤดูร้อนและฤดูไม้ผลัดใบถือเป็นช่วงเวลาที่เมืองเว้สวยที่สุด ส่วนในฤดูหนาว ฝนตกมากและหนาวจัดและอาจมีไต้ฝุ่น
เว้เป็นหนึ่งในเมืองแห่งอาหารพื้นเมืองของเวียดนาม โดยมีอาหารที่หลากหลาย ทั้งแบบชาวบ้านๆและหรูหรา เช่น ขนม คว้าย- ขนมเหนิม -ขนมจีนแบบเว้-ขนมแบ่ว-ยำมะเดื่อ-แจ่หรือของหวานเม็ดบัว-ของหวานข้าวโพต-เบียร์เว้ -ข้าวราดหน้าหอยเสียบ เป็นต้น อาหารพื้นเมืองเว้ที่สามารถใช้เป็นของฝากสำหรับนักท่องเที่ยวมีมากมายหลายอย่าง เช่น ขนมงา ชาและสุราของชาววังและกุ้งรสเปรี้ยวแบบเว้
ผ่านกาลเวลา เมืองเว้สามารถอนุรักษ์คุณค่าทางวัฒนธรรมไว้เป็นอย่างดี ซึ่งได้รับการรับรองเป็นมรดกทางวัฒนธรรมแห่งแรกของเวียดนามจากองค์การ ยูเนสโกเมื่อปีค.ศ. 1993และปัจจุบัน เมืองเว้เป็นหรึ่งในจุดนัดพบของนักท่องเที่ยวทั้งภายในและต่างประเทศด้วยเครื่องหมายการค้าใหม่คือเมืองแห่งงานเทศกาลเฟสติเวล./.
![]() |
| ภาพแม่นํ้าเฮืองและสะพานเจื่องเตี่ยนในเมืองเว้ |
![]() |
| สะพานเจื่องเตี่ยนก่อสร้างขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1897 ซึ่งเป็นเสน่ห์ของเว้ |
![]() |
| ศาลาเลืองดิ่งห์ด้านหน้าพระราชวังชั้นในและอยู่ริมฝั่งแม้นํ้าเฮือง |
![]() |
| Phu Van Lau และหอเสาธงด้านหน้าพระราชวังชั้นใน |
![]() |
![]() |
| ประตูของพระราชวังชั้นใน - พระราชวังชั้นในได้รับการก่อสร้างขึ้นตั้งแต่ปีค.ศ. 1805 |
![]() |
| หงอะมน - ประตูหลักของพระราชวังชั้นใน ซึ่งเป็นเอลักณษ์ของสถาปัตยกรรมของทั้งพระราชวังฯ |
![]() |
| ยามราตรีในพระราชวังชั้นใน |
![]() |
| ภาพพระราชวังฯเมื่อมองจากหงอะมน |
![]() |
| ธูปบาตรในพระราชวังชั้นใน รวม 9 อัน ถูกหล่อในสมัยกษัตริย์มินหม่างเมื่อปีค.ศ.1837 ซึ่งถือเป็นสารานุกรมโดยทั่วไปของเวียดนามในสมัยศักดินา |
![]() |
| ดอกพาราซอล (Firmiana simplex) บานสะพรั่งในพระราชวังต้องห้ามภายในพระราชวังฯ |
![]() |
| ภาพในพระราชวังของกษัตริย์ตึอดึก |
![]() |
| สะพานกระเบื้องแทงตว่านที่ตำบลถุ๊ยแทง ตัวเมืองอำเอภแทงถุ๊ย อยู่ห่างจากเมื่องเว้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร ซึ่งได้รับการรับรองเป็นเขตโบราณาถานระดับชาติ |
![]() |
| ภาพย่านเก่าบาววิงห์ ตำบลเฮืองวิงห์ ตัวเมืองอำเภอเฮืองจ่า |
![]() |
| วิถีชีวิตที่ผูกพันธ์กัยสายนํ้าของชาวบ้านที่บึงจ่วน อำเภอฟู้วาง |
![]() |
| ยามพระอาทิตย์ตกในเขื่อนตามยาง |
![]() |
| ชาวประมงที่ตำบลกว่างเหลย อำเภอกว่างเดี่ยน |
Hà Thành/VOV.VN
Vietnamese
中文
日本語
한국어
Français
Русский
Deutsch
Español
Bahasa Indonesia
ไทย
ພາສາລາວ
ខ្មែរ

















