กองทัพปลดปล่อยยึดสนามบินเตินเซินเญิต เมื่อวันที่ 30 เมษายน ปี 1975 Quang Thành/TTXVN
เมื่อได้ยินเสียงเครื่องบินเหนือน่านฟ้านครโฮจิมินห์ในวันฉลองครบรอบ 50 ปีการปลดปล่อยภาคใต้ ความทรงจำเมื่อ 50 ปีก่อนในจิตใจของทหารผ่านศึก พันโทหวูดิ่งห์มวน ได้ถูกปลุกขึ้นมา โดยตอนนั้นหน่วยทหารของเขาได้รับคำสั่งให้ออกจากสมรภูมิเตยเงวียนเคลื่อนทัพอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าร่วมยุทธการโฮจิมินห์แห่งประวัติศาสตร์ด้วยความตั้งใจว่า "มุ่งมั่นต่อสู้เพื่อชัยชนะที่สมบูรณ์" ตอนนั้น พันโทหวูดิ่งห์มวน เป็นรองผู้บัญชาการกองร้อยที่ 5 กองพันน้อยที่ 5 กองพันที่ 24 กองพลที่ 10 ซึ่งประกอบด้วยรถถัง รถหุ้มเกราะ ปืนต่อสู้อากาศยาน รถลำเลียงพล และรถที่มีธงปลดปล่อยมุ่งหน้าสู่ไซ่ง่อน "เราไม่ได้เดินทางไปตามถนนใหญ่เพราะต้องหลีกเลี่ยงกับระเบิดที่ศัตรูวางไว้บนทางหลวง ระหว่างเดินทัพมุ่งไปที่ไซ่ง่อน ก็มีผู้คนในท้องถิ่นต่างๆที่เราผ่านไปได้นำผักผลไม้มามอบให้ทหารของกองทัพปลดปล่อยเพื่อเป็นกำลังใจด้วย"

การรบที่สนามบินเตินเซินเญิตเริ่มขึ้นเมื่อเสียงปืนใหญ่ดังขึ้น กองทัพปลดปล่อยได้บุกเข้ายึดฐานที่มั่นสำคัญของทางการไซ่ง่อนและกองบัญชาการของกองทัพทหารหุ่นไซ่ง่อน ซึ่งเป็นเป้าหมายหลักในยุทธนาการณ์นี้ ซึ่งฝ่ายศัตรูก็ต่อต้านอย่างดุเดือด แต่ในที่สุดตอนเที่ยงของวันที่ 30 เมษายน กองทัพปลดปล่อยได้ควบคุมสนามบินเตินเซินเญิตได้อย่างสมบูรณ์ ธงปลดปล่อยได้โบกสะบัดเหนือสนามบินท่ามกลางเสียงโห่ร้องแห่งชัยชนะ พันโท หวูดิ่งห์มวน เล่าว่า"เจ้าหน้าที่ทหารทุกคนต่างตระหนักในความรับผิดชอบและภาคภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายเพื่อปลดปล่อยภาคใต้ เราทุกคนรู้สึกตื่นเต้นมาก และพร้อมต่อสู้ด้วยจิตใจที่กล้าหาญและเราก็สามารถเข้าควบคุมจุดหมายสุดท้ายคือสนามบินเตินเซินเญิตได้สำเร็จ"

ธงปลดปล่อยโบกสบัด ณ สนามบินเตินเซินเญิต เมื่อวันที่ 30 เมษายน ปี 1975 (Quang Thành/TTXVN)

ในคืนแรกของวันที่ภาคใต้ได้รับการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์ พันโทหวูดิ่งห์มวน กับสหายเพื่อนร่วมรบได้ร่วมกันจัดกิจกรรมเล็กๆเพื่อฉลองเหตุการณ์ครั้งประวัติศาสตร์นี้ เมื่อประเทศได้รวมเป็นปึกแผ่น ในคืนนั้น เขาและสหายเพื่อนร่วมรบได้เเขวนเปลนอนในศูนย์บัญชาการข้อมูลของสนามบินและก็เป็นคืนแรกในรอบหลายปีที่ไม่มีเสียงปืน มีแต่บรรยากาศที่เป็นธรรมชาติของประเทศที่สงบสุข ครึ่งศตวรรษผ่านไป แต่ทุกครั้งที่มีการกล่าวถึงการสู้รบที่สนามบินเตินเซินเญิต นอกจากความปลื้มปิติยินดีและความภูมิใจ ทุกคนยังคงระลึกถึงเพื่อนสหายที่เสียสละก่อนการปลดปล่อยเพียงไม่กี่ชั่วโมง นาย ดิงห์จ๋องขาย สหายที่ร่วมการสู้รบที่สนามบินเตินเซินเญิตกับพันโท หวูดิ่งห์มวน กล่าวว่า"ผมกับพี่มวนยังคงสนิทกันเหมือนเดิม ในสนามรบเราดูแลกันมากกว่าพี่น้องร่วมสายเลือด เราได้อยู่ในชีวิตที่สันติภาพก็มีความสุขอย่างยิ่ง แต่ก็คิดถึงพี่น้องที่สละชีวิตอยู่บนสนามรบในวินาทีสุดท้าย ไม่มีโอกาสเห็นชีวิตที่สงบสุขของประเทศชาติในทุกวันนี้ได้"

เหล่าทหารอย่าง พันโท หวูดิ่งห์มวน กับเพื่อนร่วมรบคือพยานบุคคลแห่งประวัติศาสตร์ที่สะท้อนให้เห็นจิตใจแห่งความรักชาติอย่างแรงกล้าและเรื่องราวที่พวกเขาสร้างไว้จะช่วยให้คนรุ่นใหม่เข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงจิตใจของเหล่าเยาวชนผู้กล้าหาญรุ่นก่อนที่พร้อมเสียสละชีวิตเพื่อภารกิจการรวมชาติ เพื่อเสรีภาพและสันติภาพของประเทศในทุกวันนี้./.